>Orzecznictwo>WSA>2010 >

II SA/Wa 249/09
Orzeczenie prawomocne

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 9 stycznia 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2009 r. sprawy ze skargi K. H. na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy

oddala skargę

UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 22 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez K. H. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ze skargi K. H. na przetwarzanie jego danych osobowych przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w W., B. Sp. z o.o. (dawniej [...] Sp. z o.o.) z siedzibą w W., C. S.A. z siedzibą we W. oraz D. Sp. z o.o. z siedzibą w W., rozstrzygniętej decyzją Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2006 r. (znak: [...]), orzekającą o umorzeniu postępowania.
W uzasadnieniu podał, iż wskazana decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2006 r. została prawidłowo doręczona zainteresowanemu w dniu 26 lipca 2006 r. (za zwrotnym poświadczeniem odbioru, na którym widnieje jego podpis). W dniu 17 kwietnia 2007 r. do Biura GIODO wpłynęło pismo K. H. z dnia 11 kwietnia 2007 r., w którym - powołując się na ww. decyzję - podniósł, że zawiera ona kłamstwa i nieprawdziwe stwierdzenia.
Organ stwierdził, że zarzuty K. H. są niewątpliwie wyrazem niezadowolenia z wydanej decyzji, a nadto zawierają przekonanie o jej wadliwości, wobec czego zasadnym jest uznanie pisma z dnia 11 kwietnia 2007 r. za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych podniósł również, że zainteresowany, jak też pozostałe strony postępowania, został pouczony o przysługującym mu prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.
Zatem, w ocenie organu, termin do złożenia powyższego wniosku upłynął w dniu 9 sierpnia 2006 r., zaś jego nadanie w placówce pocztowej w dniu 12 kwietnia 2007 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia.
W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. H. ponownie odniósł się do ustalonego w treści decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2006 r. stanu faktycznego polegającego na przyjęciu, że A. Sp. z o.o. nie przetwarza jego danych osobowych.
W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 marca 2008 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1280/07, uchylił zaskarżone postanowienie i stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.
W uzasadnieniu wyroku Sąd podał, że zasadnicze znaczenie w rozpoznawanej sprawie ma ocena charakteru pisma K. H. z dnia 11 kwietnia 2007 r., skierowanego do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, które organ potraktował jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją tego organu z dnia [...] lipca 2006 r.
Następnie wskazał, że zgodnie z art. 63 Kpa, podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej albo za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej właściwego organu administracji publicznej, umożliwiającego wprowadzenie danych do systemu teleinformatycznego tego organu, a także ustnie do protokołu (§ 1).
Podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych (§ 2).
Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Gdy podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu (§ 3).
Omawiany przepis reguluje wymagania formalne zarówno co do formy podania (§ 1), jak i jego treści (§ 2 i § 3), jakie musi spełnić strona, by jej czynność procesowa w postaci podania o wszczęcie postępowania spowodowała skutek prawny.
W wyroku z dnia 11 czerwca 1990 r., sygn. akt I SA 367/90 (ONSA 1990, Nr 2-3, poz. 47) NSA stwierdził: "Stosownie do art. 61 § 1 Kpa żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości - sprecyzowanie żądania należy do strony, nie zaś do organu administracji". Natomiast w wyroku z dnia 17 września 1992 r., sygn. akt III SA 949/92 (Kpa z orzecznictwem, str. 154) NSA wskazał: "O tym, jaki charakter ma pismo strony, decyduje sama strona. Jeśli charakter wniesionego pisma budzi wątpliwości, organ administracji ma obowiązek wyjaśnić rzeczywistą wolę strony. Organ ma przy tym, na podstawie art. 9 k.p.a., obowiązek czuwania nad tym, aby strona nie poniosła szkody z powodu nieznajomości prawa i w tym celu powinien udzielić jej w razie potrzeby niezbędnych wyjaśnień i wskazówek. Wyjaśnienie i wskazówki powinny dotyczyć w szczególności dopuszczalności pisma".
Dokonując analizy pisma skarżącego z dnia 11 kwietnia 2007 r., uznanego przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, do którego - zgodnie z przepisem art. 127 § 3 Kpa - stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań, rozstrzygniętej decyzją organu z dnia [...] lipca 2006 r. i Sąd stwierdził, że takie działanie organu nosi cechy arbitralności i polecił aby rozpoznając sprawę ponownie, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wyjaśnił, jaka była rzeczywista wola skarżącego zawarta w jego piśmie z dnia 11 kwietnia 2007 r.
Następnie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], na podstawie art. 134 Kpa w związku z art. 22 ustawy o ochronie danych osobowych, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez K. H. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ze skargi K. H. na przetwarzanie jego danych osobowych przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w W., B. Sp. z o.o. z siedzibą w W., C. S.A. z siedzibą we W. oraz D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. rozstrzygniętej decyzją Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2006 r.
W uzasadnieniu postanowienia GIODO podkreślił, iż zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem skargi.
Wobec powyższego organ pismem z dnia [...] października 2008 r. zwrócił się do K. H. o jednoznaczne sprecyzowanie jaki charakter miało jego pismo z dnia 11 kwietnia 2007 r., w szczególności czy jest to wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, czy też należy je traktować jako odrębną skargę, względnie jako inny wniosek przewidziany przepisami Kpa oraz wskazanie czynności jakich podjęcia domaga się od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
W odpowiedzi na pismo, K. H. pismem z dnia [...] października 2008 r. poinformował organ, że podtrzymuje stanowisko, że decyzja GIODO z dnia [...] lipca 2006 r. wprowadziła go w błąd, a jego intencją było aby błąd został naprawiony.
Organ ponownie zwrócił się do skarżącego, pismem z dnia [...] listopada 2008 r., o wyjaśnienie czy pismo z dnia 11 kwietnia 2007 r. należy traktować jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy czy też skarżący żąda wznowienia postępowania zakończonego ww. decyzją GIODO.
W odpowiedzi, K. H. ponownie poinformował, że przedmiotowa decyzja jest oparta na kłamstwie.
Dalej organ wskazał, że z pism skarżącego z dnia [...] października 2008 r. i z dnia [...] grudnia 2008 r. wynika, że ww. jest niezadowolony z wydanej decyzji i kwestionuje ustalenia faktyczne oraz domaga się aby wadliwość decyzji została usunięta.
Wobec powyższego zdaniem organu uznanie pisma skarżącego jako wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest zasadne. Skarżący w decyzji został pouczony o środkach zaskarżenia.
Termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., upłynął w dniu 9 sierpnia 2006 r., natomiast skarżący nadał pismo w Urzędzie Pocztowym K. w dniu 12 kwietnia 2007 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia.
Postanowienie z dnia [...] grudnia 2008 r. stało się przedmiotem skargi K. H. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wskazał, że nie przyznaje się do żadnej zaległości. Podkreślił, że decyzja GIODO jest oparta na kłamstwie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w szczególności przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Prawidłowo organ wskazał, iż zgodnie z art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem skargi. Zgodnie z zaleceniem Sądu zawartym w wyroku z dnia 20 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1280/07, organ zwrócił się do skarżącego K. H. w piśmie z dnia [...] października 2008 r. i z dnia [...] listopada 2008 r. o wyjaśnienie jaki charakter miało jego pismo z dnia 11 kwietnia 2007 r.
Z pism skarżącego z dnia [...] października 2008 r. oraz z dnia [...] grudnia 2008 r., skierowanych do organu, jednoznacznie wynika, że ww. jest niezadowolony z wydanej wobec niego decyzji Głównego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2006 r. i kwestionuje ustalenia faktyczne zawarte w pkt 4 decyzji.
Wobec poczynionych ustaleń organ słusznie uznał pismo z dnia 11 kwietnia 2007 r. za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Podkreślić należy, iż w treści decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2006 r., strony postępowania, w tym skarżący, zostały pouczone, iż na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych oraz art. 129 § 2 w zw. z art. 127 § 3 Kpa stronie niezadowolonej z decyzji przysługuje w terminie 14 dni od daty jej doręczenia prawo do złożenia do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zgodnie z art. 129 § 2 Kpa - odwołanie/wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji/postanowienia stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
Jeszcze raz należy podkreślić, że decyzja Głównego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2006 r. zawierała prawidłowe pouczenie.
Natomiast art. 57 § 5 Kpa określa, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało:
1. wysłane w formie dokumentu elektronicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, za poświadczeniem przedłożenia, do organu administracji publicznej,
2. nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego,
3. złożone w polskim urzędzie konsularnym,
4. złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej,
5. złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku,
6. złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego.
Decyzja Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2006 r. została doręczona skarżącemu 26 lipca 2006 r., natomiast wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od powołanej decyzji został wniesiony 12 kwietnia 2007 r., a więc po upływie 14 - dniowego terminu.
Wobec powyższych okoliczności, zgodnie z treścią art. 134 Kpa, organ prawidłowo w drodze postanowienia stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Podkreślić należy, że art. 134 Kpa jest normą bezwzględnie obowiązującą, co oznacza, że organ w przypadku złożenia odwołania z uchybieniem 14 - dniowego terminu nie ma innej możliwości jak właśnie stwierdzenie uchybienia terminowi do dokonania takiej czynności.
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.