>Decyzje Giodo>2010 >

DOLiS/DEC-1103/10 dot. DOLiS-440-357/10

GENERALNY INSPEKTOR OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH
dr Wojciech R. Wiewiórowki

Warszawa, dnia 14 września 2010 r.

DECYZJA

Na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 12 pkt 2, art. 22 w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 3 i 5 w zw. z art. 31 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie skargi Pana R, na udostępnienie przez Spółkę jego danych osobowych E Sp. z o. o.,

odmawiam uwzględnienia wniosku.

Uzasadnienie
Do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga Pana R zwanego dalej Skarżącym, na udostępnienie przez Spółkę jego danych osobowych E Sp. z o.o.. W swoim piśmie Skarżący wskazał, iż Spółka. przekazała jego dane osobowe w zakresie adresu: E Sp. z o. o. Jak wskazał Skarżący cyt.: „ww. został przez mnie udostępniony Spółce. na potrzeby wyjaśnienia konkretnej reklamacji, jako adres do uzyskania odpowiedzi drogą korespondencyjną, niemniej jednak nie wyraziłem zgody Spółce na przetwarzanie tego adresu w innych celach, a tym bardziej na przekazanie go innym podmiotom nawet współpracującym ze Spółką ” W związku z powyższym wniósł o usunięcie jego danych osobowych w zakresie ww. adresu ze zbiorów prowadzonych przez Spółkę oraz przez E Sp. z o. o, a ponadto o cyt. „zwrot kosztów w wysokości opłaty skarbowej uiszczonej na rzecz GIODO w wysokości 10 PLN + opłata za wykonany przelew 0,50 PLN.”
Pismami z dnia 7 czerwca 2010 r., 8 czerwca 2010 r. oraz z dnia 7 lipca 2010 r. ww. podmioty złożyły stosowne wyjaśnienia w niniejszej sprawie. Spółka wyjaśniła, iż przetwarza dane osobowe Skarżącego w zakresie jego imienia, nazwiska, adresów, numeru PESEL, numeru i serii dowodu osobistego, numerów telefonów w związku z zawartą ze Skarżącym umową o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Wskazano ponadto, iż Skarżący pismem z dnia 7 maja 2010 r. wniósł do Spółki o wykreślenie następujących adresów: … i zaprzestanie ich przetwarzania, gdyż pod wskazanymi adresami nie przebywa i nie jest zameldowany, zatem nie ma możliwości odbierania korespondencji. Spółka wyjaśniła cyt. „na podstawie analizy dokumentu – zamówienia przeniesienia numeru – wprowadzono adres: … jako prawny i korespondencyjny.” Na dowód powyższych wyjaśnień Spółka przesłała kopię „Zamówienia” złożonego i podpisanego przez Skarżącego, w którym jako adres zameldowania Skarżący wskazał: …. Natomiast odnośnie udostępnienia danych Skarżącego E Sp. z o. o wyjaśniono, iż powyższe nastąpiło na podstawie art. 31 ustawy o ochronie danych osobowych oraz łączącej strony umowy o świadczenie usług windykacyjnych zawartej w dniu 1 września 2009 r., której załącznik nr 7 stanowi umowa o powierzeniu przetwarzania danych osobowych (kopia ww. umowy w aktach sprawy). Dane Skarżącego zostały przekazane w celu przeprowadzenia procesu windykacyjnego.
Jednocześnie w toku niniejszego postępowania ustalono, iż wierzytelność przysługująca Spółce od Skarżącego została w dniu 7 maja 2010 r. wycofana z obsługi przez E Sp. z o. o, a tym samym podmiot ten obecnie nie przetwarza danych osobowych Skarżącego.
Po zapoznaniu się z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych zważył, co następuje.
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.), zwana dalej ustawą, określa zasady postępowania przy przetwarzaniu danych osobowych osób fizycznych, których dane osobowe są lub mogą być przetwarzane w zbiorach danych (art. 2 ust. 1 ustawy). Stosownie do art. 18 ust. 1 ustawy, w przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych Generalny Inspektor z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem. Natomiast w niniejszej sprawie przesłanka dotycząca istnienia stanu naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych nie została spełniona.
W świetle przepisów powołanego aktu prawnego, podstawowym obowiązkiem każdego administratora jest przetwarzanie danych osobowych z zachowaniem przesłanek określonych w ustawie. Wobec okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy na przesłanki wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym przetwarzanie danych jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy: 1) osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej danych, 2) jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa, 3) jest to konieczne do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest jej stroną lub gdy jest to niezbędne do podjęcia działań przed zawarciem umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą, 4) jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego, 5) jest to niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą.
W pierwszej kolejności – mając na uwadze, iż Skarżący wnosił o nakazanie usunięcia jego danych w zakresie adresu: … przez Spółkę – wskazać należy, iż Skarżący ze Spółką zawarł umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, w związku z czym podmiot ten przetwarza dane Skarżącego – w tym w zakresie ww. adresu – w związku z realizacją przedmiotowej umowy, tj. na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy. Należy mieć również na wadze, iż jak wskazała Spółka Skarżący wniósł o usunięcie i zaprzestanie przetwarzania jego danych w zakresie adresów: …, zatem w celu realizacji łączącej strony umowy spółka ta przetwarza m. in. ww. adres Skarżącego jako adres korespondencyjny, w związku z czym brak jest podstaw do nakazania usunięcia przedmiotowych danych ze zbioru prowadzonego przez Spółkę.
Wskazać również należy, iż z materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie wynika, iż Skarżący został przez Spółkę uznany za jej dłużnika, w związku z czym spółka ta na tej podstawie dochodziła swoich roszczeń. Zatem przetwarzanie danych Skarżącego jest również uzasadnione z punktu widzenia art. 23 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 23 ust. 4 pkt 2 ustawy, zgodnie z którym przetwarzanie danych osobowych, w tym ich udostępnianie, jest dopuszczalne, jeśli jest niezbędne dla wypełnienia prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby, której dane dotyczą. Natomiast za prawnie usprawiedliwiony cel uważa się dochodzenie roszczeń z tytułu prowadzonej przez administratora danych działalności gospodarczej.
Natomiast rozważając kwestię udostępnienia przez Spółkę danych osobowych Skarżącego E Sp. z o. o wskazać należy, iż administrator danych może powierzyć ich przetwarzanie podmiotowi zajmującemu się windykacją wierzytelności w drodze umowy zawartej na piśmie na podstawie art. 31 ustawy. Niezbędnymi elementami tej umowy jest określenie celu, w jakim podmiot, któremu powierzono przetwarzanie danych może je przetwarzać oraz zakresu powierzonych do przetwarzania danych. Podmiot ten może bowiem przetwarzać dane wyłącznie w zakresie i celu przewidzianym w umowie. Powierzenie przetwarzania danych na podstawie umowy, o której stanowi art. 31 ustawy, w określonym w niej celu, jest działaniem prawnie dopuszczalnym i nie stanowi nieuprawnionego udostępnienia danych przez ich administratora innemu podmiotowi. W niniejszej sprawie zarówno Spółka., jak i E Sp. z o. o wyjaśniły i przedstawiły stosowne dokumenty na potwierdzenie złożonych wyjaśnień, iż przekazanie danych przez Spółkę do E Sp. z o. o odbyło się na podstawie łączącej strony umowy o świadczenie usług windykacyjnych zawartej w dniu 1 września 2009 r. (kopia ww. umowy w aktach sprawy). Załącznik nr 7 do ww. umowy stanowi o powierzeniu do przetwarzania zbioru danych osobowych, natomiast § 3 ww. umowy stanowi, iż dane będą przetwarzane przez E Sp. z o. o. w celu realizacji powyższej umowy, tj. w celu świadczenia usług windykacyjnych oraz wskazuje szczegółowy zakres powierzonych danych.
Zatem wskazać należy, iż udostępnienie danych osobowych Skarżącego E Sp. z o. o przez Spółkę znajduje uzasadnienie w obowiązujących – wskazanych powyższej – przepisach prawa, a tym samym mogło nastąpić ono bez zgody Skarżącego. Natomiast ocena, czy Skarżący słusznie został uznany za dłużnika Spółki nie należy do kompetencji Generalnego Inspektora, gdyż nie jest on upoważniony do oceny czy roszczenie o zapłatę było zasadne. Jedynym podmiotem, który mógłby wypowiedzieć się w tej kwestii oraz wydać wiążące rozstrzygnięcie jest sąd powszechny, gdyż kwestia dotycząca dochodzenia roszczeń od Skarżącego, wynikających z wierzytelności względem Spółki. należy do stosunków z zakresu prawa cywilnego, do których rozpoznawania, na podstawie art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43 poz. 296 z późn. zm.), powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Ponadto w wyroku z dnia 30 listopada 2004 r. (sygn. akt II SA/Wa 1333/04) Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż „Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie jest uprawniony do dokonania oceny stosunku cywilnoprawnego i wykładni przepisów prawa cywilnego dla potrzeb sprawy administracyjnej. Orzeczenie, co do ważności umowy przelewu (...) nie należy do organu
administracyjnego”. Natomiast zgodnie z wyjaśnieniami Spółki wierzytelność przysługująca spółce wobec Skarżącego została wycofana z obsługi przez E Sp. z o. o i podmiot ten nie przetwarza obecnie danych Skarżącego.
Odnosząc się do kwestii podnoszonych przez Skarżącego i dotyczących cyt. „zwrotu kosztów w wysokości opłaty skarbowej uiszczonej na rzecz GIODO w wysokości 10 PLN + opłata za wykonany przelew 0,50 PLN”, wskazać należy, iż z uwagi na uprawnienia Generalnego Inspektora określone ustawą, powyższe pozostaje poza jego kompetencjami.
W tym stanie faktycznym i prawnym Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych rozstrzygnął, jak na wstępie.
Decyzja niniejsza jest ostateczna. Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych oraz art. 129 § 1 i § 2 w zw. z art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego stronie niezadowolonej z niniejszej decyzji przysługuje, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, prawo złożenia do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (adres: Biuro Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, ul. Stawki 2, 00 – 193 Warszawa).