>Aktualności >

Vorratdatenspeicherung to tzw. zbieranie danych na zapas, na wypadek późniejszej potrzeby wykrywania przestępstw, w tym głównie terrorystycznych. Do takiego zbierania danych i przechowywania ich przez kolejne 6 miesięcy zostały zobowiązane firmy telekomunikacyjne państw członkowskich Unii Europejskiej.

Wprowadzeniu tych przepisów towarzyszyło wiele emocji, szczególnie w Niemczech. Podnoszono naruszenie podstawowych praw obywateli do ochrony ich prywatności i danych osobowych. Zgodność przepisów prawa telekomunikacyjnego z konstytucją została podjęta przez Federalny Trybunał Konstytucyjny w Karlsruhe.

Dyrektywy dotychczas wprawdzie nie recypowano w Szwecji, jednak pozostałe kraje wprowadziły stosowne przepisy. Powyższe nie uspokoiło wrogów tego rozwiązania. Podejmują oni ciągłe badania, które wskazują, iż brak dowodów na to, aby zbieranie danych o połączeniach prowadziło do zwiększenia skuteczności ścigania przestępstw. W latach 2005– 2010 nie wykazano wyraźnych zmian w wykrywalności przestępstw. Wyniki badań instytutu Max – Planck we Freiburgu przeprowadzone w 2008 wskazują, iż dochodzenie przestępstw karnych przy użyciu narzędzia zbierania danych z połączeń poprawiło się jedynie o 0,0002 %.

Obecnie można się spodziewać, iż wyniki różnorodnych badań posłużą do wznowienia dyskusji na ten temat, albowiem jak wskazują przeciwnicy cierpi jedynie prywatność użytkowników, podczas gdy brak zakładanego wzrostu bezpieczeństwa obywateli.

Źródło:www.heise.de/newsticker/meldung/Bundestagsanalyse-Vorratsdatenspeicherung-hilft-Ermittlern-nicht-wirklich-1223876.html