>Najczęściej zadawane pytania>Zakres - adekwatność przetwarzania danych >

Ustawodawca w art. 67a § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2005 r. Nr 8 poz. 60 z późn. zm.) upoważnił organy podatkowe do orzekania w ramach tzw. uznania administracyjnego, co oznacza, iż organ administracji ma możliwość wyboru spośród dwóch lub więcej dopuszczalnych przez ustawę, a równowartościowych prawnie, rozwiązań, zgodnie z celami w ustawie określonymi. Należy zaznaczyć, iż pomimo uznaniowego charakteru decyzji, rozstrzygnięcie nie może być dowolne. Uzasadnienie ww. decyzji odpowiadające rygorom art. 210 § 4 Ordynacji, powinno być szczególnie przekonująco i jasno uzasadnione, zarówno co do faktów, jak i co do prawa, tak aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały głęboko rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Powyższy przepis – co do zasady - nałożył na organ podatkowy, obowiązek orzekania w ramach tzw. uznania administracyjnego. Przetwarzanie danych osobowych do jakiego dochodzi w związku ze złożeniem takiego wniosku jest niezbędne do spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa rangi ustawowej i wymaga zebrania bardzo szerokiego zakresu informacji. Trudno jest określić jaki dokładnie jest to katalog, ale z pewnością wyznaczony powołanymi wyżej przepisami z zachowaniem zasady uznania administracyjnego. W tym zatem kontekście trudno byłoby postawić zarzut naruszenia zasady adekwatności. Składając wniosek o umorzenie zaległości podatkowych, podatnik powinien ten wniosek uzasadnić. W interesie podatnika zatem leży podanie do wiadomości organów wszystkich istotnych okoliczności sprawy i dopilnowanie ich utrwalenia w dokumentach. Jeżeli więc wnioskodawca powołuje się na przesłankę ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, musi wykazać, na czym one w jego konkretnym przypadku polegają.