>Najczęściej zadawane pytania>Zakres - adekwatność przetwarzania danych >

Zakres danych osobowych, które może pozyskać pracodawca od pracownika oraz osoby ubiegającej się o zatrudnienie reguluje art. 221 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm.). Przepis ten został dodany na mocy § 1 pkt 7 ustawy z dnia 14 listopada 2003 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 213, poz. 2081) i obowiązuje od dnia 1 stycznia 2004 roku.

Zgodnie z przywołanym przepisem, pracodawca ma prawo żądać od osoby ubiegającej się o zatrudnienie podania danych osobowych obejmujących: imię (imiona) i nazwisko, imiona rodziców, datę urodzenia, miejsce zamieszkania (adres do korespondencji), wykształcenie, przebieg dotychczasowego zatrudnienia.

Zakres danych osobowych, których pracodawca może żądać od pracownika jest nieco szerszy. § 2 powołanego przepisu upoważnia pracodawcę do żądania innych danych osobowych pracownika poza wymienionymi w § 1, a także imion i nazwisk oraz dat urodzenia dzieci, jeżeli podanie takich danych jest konieczne ze względu na korzystanie przez pracownika ze szczególnych uprawnień przewidzianych w prawie pracy, jak również numeru PESEL pracownika, nadanego przez Rządowe Centrum Informatyczne Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (RCI PESEL). Ponadto, pracodawca jest uprawniony do uzyskania od pracownika innych danych osobowych niż wyżej określone, jeżeli obowiązek ich podania wynika z odrębnych przepisów (§ 4 cytowanego przepisu).

Stosownie do art. 221 § 3 Kodeksu pracy udostępnienie pracodawcy danych osobowych następuje w formie oświadczenia osoby, której one dotyczą. Pracodawca ma prawo żądać udokumentowania danych osobowych osób, o których mowa w § 1 i 2.

Odnośnie zbierania danych osobowych ujawniających informacje o karalności kandydata do pracy to należy wskazać tu na stanowisko GIODO, który uznał, że art. 221 § 4 Kodeksu pracy jest przepisem szczególnym wobec ustawy o ochronie danych osobowych, a ustawodawca uzależnił w nim prawo żądania m.in. takich danych od uregulowania obowiązku ich podania w odrębnych przepisach. Oznacza to, że – inaczej niż w art. 27 uodo – jedynie przepis prawa stanowi podstawę zbierania takich danych. GIODO uznał, że gdy kwestia udostępniania pracodawcy innych danych, niż wymienione w art. 221 § 1, nie jest uregulowana przepisem prawa, to pracodawca nie może zażądać ich podania, nawet gdyby pracownik czy kandydat do pracy wyraził na to zgodę na piśmie.