>Najczęściej zadawane pytania>Zakres - adekwatność przetwarzania danych >

Nie ma zamkniętego katalogu danych osobowych, do których przetwarzania uprawnione są podmioty, prowadzące windykację należności, w szczególności nie określił go Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych (GIODO). W takim wypadku zastosowanie znajdzie art. 26 ustawy o ochronie danych osobowych. Stosownie do postanowień tego art. administrator danych przetwarzający dane, powinien dołożyć szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą. Administrator danych jest w szczególności obowiązany zapewnić, aby dane były merytorycznie poprawne i adekwatne w stosunku do celów, w jakich są przetwarzane. Adekwatność danych w stosunku do celu ich przetwarzania powinna być rozumiana jako równowaga pomiędzy uprawnieniem osoby do dysponowania swoimi danymi, a interesem administratora danych. Administrator danych nie może w żaden sposób stawiać swego interesu ponad dobro osoby, której dane przetwarza. Równowaga będzie zachowana, jeżeli administrator zażąda danych tylko w takim zakresie, w jakim jest to niezbędne do wypełnienia celu, w jakim dane są przez niego przetwarzane (por. wyrok WSA w Warszawie z 24 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 1335/05).

Na zagadnienie adekwatności przetwarzania danych osobowych zwrócił też uwagę NSA w uzasadnieniu orzeczenia z dnia 19 grudnia 2001 r. (sygn. akt II SA 2869/00), gdzie podkreślił za GIODO, że przetwarzanie danych osobowych klientów w zakresie nieadekwatnym do celu przetwarzania, ingeruje w dobro prawne osób, których dane są przetwarzane, jakim jest prawo do prywatności i wyłącznego dysponowania swoimi danymi (art. 47 Konstytucji RP).

W przypadku windykacji należności prawo to musi być z oczywistych względów ograniczone. Jednakże w świetle art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych to ograniczenie powinno być odpowiednie do celów, w jakim dane są przetwarzane. Z tego punktu widzenia, praktyka kopiowania dokumentów tożsamości (i pozyskiwanie takich danych jak grupa krwi, wzrost, stan cywilny czy znaki szczególne) z pewnością prowadzi do pozyskiwania zbyt szerokiego, nieadekwatnego w stosunku do celów przetwarzania danych i dlatego narusza przepis art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy.

Dodać jednakże należy, iż zagadnienie opisane powyżej dotyczy jedynie „starych” dowodów osobistych. W „nowych” zakres danych, które mogłyby być ewentualnie pozyskane przez podmiot windykujący należności jest mniejszy i zgodnie z ustawą o dowodach osobistych i ewidencji ludności obejmuje jest znacznie mniejszy.