>Najczęściej zadawane pytania>Udostępnianie danych osobowych >

Zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.) korzystający z dróg publicznych są obowiązani do ponoszenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania.

Natomiast na podstawie § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 czerwca 2000 r. w sprawie szczegółowych zasad wprowadzania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych (Dz. U. Nr 51, poz. 608 z późn. zm.) opłaty za parkowanie pojazdów pobierane są przez właściwe zarządy dróg, a do dochodzenia tych opłat mają zastosowanie przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W analizowanej sytuacji można postawić pytanie: kto ma obowiązek uiszczenia opłaty za parkowanie – pracodawca, czy pracownik (użytkownik)? Z powołanych wyżej przepisów wynika bowiem, że obowiązek ponoszenia tej opłaty spoczywa na „korzystającym z drogi”. Sytuacja wydaje się oczywista w przypadku, gdy opłaty dokonuje bezpośrednio kierujący pojazdem. Natomiast w sytuacji, gdy kierujący nie dokonał opłaty i nie wiadomo kto kierował pojazdem należność będzie dochodzona od osoby, na którą pojazd jest zarejestrowany.

Zarząd drogi w związku z prowadzonym postępowaniem ma prawo do przetwarzania danych osobowych w celu dochodzenia należności za parkowanie, co oznacza, iż może on m. in. zbierać niezbędne dane osobowe. Pracodawca może zatem przekazać Zarządowi Dróg dane osobowe swojego pracownika w celu prowadzenia przez ten podmiot stosownego postępowania. Jednakże w przypadku, gdy pracownik nie przyzna się do kierowania pojazdem, sprawa może się znacznie skomplikować. Sugerujemy zatem odpowiednią regulację tego zagadnienia w Instrukcjach wewnętrznych administratora danych.
Powyższe rozważania można odnosić odpowiednio do postępowań prowadzonych przez Policję czy Straż Miejską.
Patrz: decyzja GI-DEC-DS-13/06