>Orzecznictwo>WSA>2006 >

Orzeczenie prawomocne

W Y R O K

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 lipca 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2006 r. sprawy ze skargi Fundacji A. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia 6 lutego 2006  r. nr …w przedmiocie ochrony danych osobowych

1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymana nią w mocy decyzję z dnia 10 listopada 2005 r. nr …
2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości,
3. zasądza od Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych na rzecz Fundacji A. kwotę … zł. (… złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

    Tadeusz W., Kierownik Biura … … Fundacji „A.”, powołując się na art. 29 ustawy z dnia 26 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. Nr 133, poz. 883 z późn. zm.), w dniu 5 marca 2005 r. złożył do administratora danych Marka K. – U. W. ul. S…, … W., wniosek o udostępnienie danych osobowych osób (imię, nazwisko, adres), które adoptowały zwierzęta ze schroniska w roku 2004.
    Wnioskodawca potrzebę posiadania danych, o których powyżej, uzasadnił faktem, że reprezentuje organizację społeczną o statutowym celu ochrony zwierząt w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 z późn. zm.). We wniosku podał m.in., że zebranie wnioskowanych danych i publikacja raportu o bezdomnych zwierzętach mieści się statutowych celach Fundacji A.
    Wobec braku reakcji (odpowiedzi) przez powyżej określonego administratora danych, wnioskodawca w dniu 25 kwietnia 2005 r. skierował do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych skargę na odmowę udostępnienia danych osobowych określonych we wniosku z dnia 5 marca 2005 r., w której poprosił o nakazanie ich udostępnienia.
    Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, działając na podstawie art. 104 Kpa oraz art. 12 pkt 2 i art. 18 ust. 1 a contrario w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego ze skargi Fundacji „A.” z siedzibą w W. przy ul. … na odmowę udostępnienia przez lekarza weterynarii Marka K. prowadzącego działalność gospodarczą „U. W.” w W. przy ul. …, danych osobowych osób, którym przekazał w 2004 r. zwierzęta w trybie tzw. adopcji, w dniu 10 listopada 2005 r. wydał decyzję nr …, którą odmówił uwzględnienia wniosku. W jej uzasadnieniu podał m.in., że analiza przepisów rozdziału 10a ustawy o ochronie zwierząt, a w szczególności art. 34a ust. 1 i 3 tej ustawy prowadzi do wniosku, że organizacje społeczne mogą dokonywać tylko czynności pomocniczych względem działań Inspekcji Weterynaryjnej w zakresie jej kompetencji określonych w powołanej powyżej ustawie.
    Od powyższej decyzji Tadeusz W., Kierownik Biura … … Fundacji „A.”, złożył do Generalnego Inspektora Danych Osobowych wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym podniósł m.in., że wniosek o udostępnienie przedmiotowych danych nastąpił w trybie przewidzianym ustawą o ochronie danych osobowych, a nie ustawą o dostępie do informacji publicznej. Tym niemniej, uprawnienie, będące przesłanką dopuszczalności przetwarzania danych, o jakich mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych, należy wywieść z ustawy o dostępie do informacji publicznej a nie, jak to zinterpretował Generalny Inspektor Danych Osobowych, z ustawy o ochronie zwierząt.
Generalny Inspektor Danych Osobowych, po rozpoznaniu powyższego wniosku, na podstawie art. 138 § 1 Kpa oraz art. 12 pkt 2 i art. 18 ust. 1 a contrario w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) w dniu 6 lutego 2006 r. wydał decyzję nr … którą utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą. W jej uzasadnieniu organ stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności faktyczne i prawne uzasadniające zastosowanie jako podstawy pozyskania przez Fundację „A.” danych osobowych osób, którym administrator danych Marek K. oddał w 2004 r. zwierzęta w trybie tzw. adopcji, ani przesłanki z art. 23 ust. 1 pkt 2, ani z art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych. Tym samym brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji i uwzględnienia wniosku Fundacji „A.”.
Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi złożonej przez pełnomocnika Fundacji „A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem:
1) prawa materialnego – przepisów art. 12 Konstytucji RP, art. 23 ust. 1 pkt 2 i 4-5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, art. 1 i 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach, art. 34a i art. 40 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt,
2) przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynika sprawy, tj. art. 107 § 3 w zw. z art. 140 Kpa.
    Strona skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
    W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to w dacie jej wydania. Natomiast art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże z powodów całkowicie odmiennych, niż podniesione w skardze.
W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, kluczową kwestię którą, należało przesądzić była ta, czy Tadeusz W., Kierownik Biura … … Fundacji „A.”, był osobą upoważnioną przez Fundację do złożenia do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych skargi na odmowę udostępnienia danych osobowych, na podstawie której organ wszczął postępowanie administracyjne, jak również czy ww. posiadał upoważnienie do reprezentowania Fundacji w tym postępowaniu.
Na wstępie należy przytoczyć treść art. 28 Kpa, zgodnie z którym, stroną jest każdy czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Natomiast art. 32 Kpa stanowi, że strona może działać przez pełnomocnika (…). Pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu (art. 33 § 1 i 2 Kpa).
Stosownie do art. 61 § 1 i 3 Kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Z treści przytoczonych przepisów wynika, iż żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego powinno pochodzić od strony. Organ zobowiązany jest do zbadania, czy żądanie pochodzi od podmiotu, który posiada przymiot strony. Art. 61 Kpa wyznacza bowiem granice skargowości, co oznacza, że wszczęcie postępowania na wniosek może nastąpić tylko z inicjatywy osoby, która ma legitymację procesową w rozumieniu art. 28 Kpa.
W rozpoznawanej sprawie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych obowiązku tego nie dopełnił. Co prawda w piśmie z dnia 22 czerwca 2005 r. zwrócił się do Prezesa Fundacji „A.” o wyjaśnienie wątpliwości związanych ze statusem organizacyjno – prawnym Biura Ochrony Zwierząt względem Fundacji, w szczególności o wyjaśnienie, czy Biuro jest wyodrębnione organizacyjnie ze struktury Fundacji oraz, czy kwestie dotyczące celów i środków przetwarzania danych znajdujących się (lub które ewentualnie znajdą się) w zasobach Biura … … należą do sfery decyzyjnej Fundacji, czy też wyłącznie do kierownika tego Biura. Udzielona przez Prezesa Fundacji „A.) na powyższe pismo odpowiedź, zdaniem Sądu, nie uprawniała Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych do uznania, że adresatem decyzji jest Fundacja „A.”), gdyż organ nie wyjaśnił kwestii zasadniczej, a mianowicie, czy żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego pochodzi od osoby posiadającej wymagane prawem upoważnienie.
Z nadesłanej przy odpowiedzi uchwały nr 5/2004 Zarządu Fundacji „A.” z dnia 1 lipca 2004 r. w sprawie Biura … …” nie wynika, że kierownik tego Biura jest osobą upoważnioną do składania w imieniu Fundacji wniosków o wszczęcie postępowania administracyjnego, jak również do brania w nim udziału. W tym miejscu należy zwrócić szczególną uwagę na fakt, że w aktach sprawy brak jest dokumentów wskazujących, że kierownik Biura odrębnymi dokumentami został upoważniony przez Fundację „A.” do jej reprezentowania w powyżej określonym zakresie.
W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że złożona przez kierownika Biura … … do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych przedmiotowa skarga, która wszczęła postępowanie administracyjne zakończone zaskarżoną decyzją pochodziła od osoby, która w sprawie nie była stroną ani nie działała jako jej pełnomocnik bądź przedstawiciel i w takiej sytuacji organ zobowiązany był wezwać wnioskodawcę na podstawie art. 64 § 2 Kpa do usunięcia braków formalnych w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięci tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Wobec takiego rozstrzygnięcia Sąd odstąpił od badania zasadności zarzutów podniesionych w skardze.
Ponadto Sąd rozstrzygnął o zwrocie na rzecz Fundacji „A.” kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.