>Decyzje Giodo>2008 >

GENERALNY INSPEKTOR OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH
Michał Serzycki

Warszawa, dnia 4 czerwca 2008 r.

D E C Y Z J A

Na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania
administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.), art. 12 pkt 2, art. 22,
art. 18 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 23 ust. 1, art. 27 ust. 2 i art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.), po przeprowadzeniu
postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej udostępnienia przez Burmistrza X,
z siedzibą w (…) przy ul. (…), danych osobowych Pani Y i Pana Z, zam. w (…) przy ul. (..), oraz
Państwa W, zam. w (…) przy ul. (…), przetwarzanych w związku z postępowaniami
administracyjnymi prowadzonymi przez Burmistrza X pod sygn. akt: (…) oraz (…), na rzecz Państwa
A, zam. w (…0 przy
ul. (…0, a także udostępnienia przez Burmistrza X danych osobowych Państwa W, przetwarzanych w
związku z postępowaniem administracyjnym prowadzonym przez Burmistrza X pod sygn. akt: (…),
na rzecz Pana K, zam. w X przy ul. (…),

1) nakazuję Burmistrzowi X, z siedzibą w X przy ul. Sądowej 21, nieudostępnianie w
przyszłości danych osobowych Pani Y
i Pana Z, zam. w X przy ul. (…0, oraz Państwa W, zam. w X przy ul. (…), przetwarzanych
w związku z postępowaniami administracyjnymi prowadzonymi przez Burmistrza X
pod sygn. akt: (…), na rzecz Państwa A, zam. w (…) przy ul. (…), bez spełnienia przesłanek
określonych w art. 23 ust. 1 lub art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych
osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.),
2) w pozostałym zakresie odmawiam uwzględnienia wniosku.

Uzasadnienie

Do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga Pani Y i
Pana Z, zam. W X przy ul. (...), oraz Państwa W, zam. w X przy ul. (...) zwanych dalej również
Skarżącymi, na nieuprawnione przetwarzanie ich danych osobowych przez Burmistrza X,
z siedzibą w X przy ul. (…), zwanego dalej również Burmistrzem.
Jak wynika z treści powyższej korespondencji oraz dołączonych do niej załączników,
Burmistrz powadzi z urzędu postępowania
w sprawie wymierzenia Skarżącym kary pieniężnej za zajęcie pod ogrodzenie dwóch działek
Skarżących pasa drogi powiatowej. Korespondencja dotycząca ww. postępowań, zawierająca w swej
treści dane osobowe Skarżących, przesyłana jest przez Burmistrza także do Państwa A, zam. w X przy
ul. (...) – właścicieli działki sąsiadującej
z nieruchomościami Skarżących, nie będących stroną żadnego z ww. postępowań administracyjnych,
którzy jednak skierowali do Najwyższej Izby Kontroli skargę na nieprawidłowości w tychże
postępowaniach. Skarżący wskazali również, że akta ww. spraw, prowadzonych przez Burmistrza,
w których utrwalone zostały ich dane osobowe, są udostępniane „do zapoznania się” Państwu A. W
piśmie z dnia 14 sierpnia 2007 r. Burmistrz poinformował Skarżących,
iż cyt.: „(...) postępowanie administracyjne dotyczące zajęcia pasa drogowego pod ogrodzenie
w obrębie nieruchomości stanowiącej własność Państwa W oraz Pana Z jest objęte nadzorem
Departamentu Strategii Kontrolnej Wydziału Skarg
i Wniosków Najwyższej Izby Kontroli. Na prośbę zawartą w pismach NIK z dnia 3 stycznia 2007 r.
oraz 8 marca 2007 r. jestem zobowiązany powiadamiać NIK oraz Państwa A o sposobie załatwiania
sprawy (...)”. W ocenie Skarżących udostępnianie w opisany sposób
ich danych osobowych dotyczących prowadzonych w ich sprawach postępowań administracyjnych
nie znajduje oparcia w przepisach obowiązującego prawa. Wobec powyższego Skarżący zwrócili
się do Generalnego Inspektora o cyt.: „(...) wydanie decyzji administracyjnej na podstawie
art. 18 ust. 1 Ustawy o ochronie danych osobowych, nakazującej usunięcie uchybień oraz
przywrócenie stanu zgodnego z prawem (...)”.
W toku postępowania prowadzonego w przedmiotowej sprawie, w nadesłanym do Biura
Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych piśmie z dnia 3 marca 2008 r., Państwo W
zakwestionowali dodatkowo legalność udostępnienia przez Burmistrza X - w związku z
prowadzonym przez ten organ postępowaniem - dotyczących ich danych osobowych na rzecz Pana K
, zam. w X przy
ul. (...). Państwo W załączyli do swego pisma z dnia 3 marca 2008 r. kopie skierowanych imiennie m.
in. do nich oraz do Pana K: zawiadomienia Burmistrza X o przeprowadzeniu dowodu z oględzin z
dnia 16 stycznia 2008 r oraz pisma Burmistrza X z dnia 18 lutego 2008 r. W piśmie z dnia 20 marca
2008 r. Państwo W w sposób jednoznaczny wskazali, iż domagają się rozszerzenia zakresu
prowadzonego dotychczas postępowania o kwestie wskazane w ich korespondencji z dnia 3 marca
2008 r.
W celu ustalenia okoliczności przedmiotowej sprawy Generalny Inspektor Ochrony Danych
Osobowych odebrał pisemne wyjaśnienia oraz stosowne dowody od Burmistrza X.
Na podstawie zgromadzonego w powyższy sposób materiału dowodowego Generalny Inspektor
ustalił, co następuje:
1) Burmistrz X prowadzi postępowania administracyjne:
- w sprawie nałożenia na Pana Z kary za zajęcie – bez zgody zarządcy drogi - pasa drogi
powiatowej
- w sprawie nałożenia na Państwa W kary za zajęcie – bez zgody zarządcy drogi – pasa drogi
powiatowej.
2) W piśmie z dnia 18 lutego 2008 r. Burmistrz X wyjaśnił w szczególności: „(...) Pani Y nie
uczestniczy w charakterze strony w żadnym z postępowań administracyjnych prowadzonych
przez Burmistrza X. Nie jest również pełnomocnikiem swego męża – Pana Z, gdyż nie składał on
do akt sprawy pełnomocnictwa
dla niej ani też nie zgłaszał do protokółu takiego pełnomocnictwa. Kwituje ona natomiast jako
domownik odbiór pism kierowanych do jej męża, a także czasami podpisuje pisma przez niego
sygnowane – zapewne dlatego, że sama również żywo interesuje się przebiegiem postępowania
administracyjnego dotyczącego nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego drogi
powiatowej w obrębie posesji stanowiącej własność jej męża (...)”. W aktach niniejszego
postępowania prowadzonego przez Generalnego Inspektora znajdują się w szczególności kopie
pism Pana Z oraz Państwa W: z dnia 11 lipca 2007 r.
i z dnia 20 sierpnia 2007 r. oraz z dnia 30 sierpnia 2007 r. adresowanych do Burmistrza X, a
dotyczących sposobu prowadzenia przez niego postępowań, które zostały czytelnie podpisane
przez Panią Y.
3) Państwo A – sąsiedzi Skarżących – skierowali do Najwyższej Izby Kontroli szereg pisemnych
wystąpień (m. in. z dnia 27 lipca 2006 r., z dnia 12 września 2006 r.,
z dnia 2 marca 2007 r. – kopie pism w aktach sprawy), w których zakwestionowali sposób
prowadzenia przez Burmistrza ww. (opisanych w pkt 1) postępowań administracyjnych.
Ww. pisma Państwa A zostały przez Najwyższą Izbę Kontroli przesłane do Burmistrza (wraz z
kolejnymi pismami NIK: z dnia 3 sierpnia 2006 r., z dnia 19 września 2006 r., z dnia 3 stycznia
2008 r., z dnia 8 marca 2007 r., oznaczonych:– kopie pism w aktach sprawy). Najwyższa Izba
Kontroli zwróciła się zarazem do Burmistrza o cyt.: „(...) spowodowanie zbadania i wyjaśnienia
przedstawionej
(...) sprawy, zajęcie stanowiska w kwestii egzekwowania przez Urząd Miasta i Gminy X
realizacji nakładanych na obywateli obowiązków oraz powiadomienie o nim zainteresowanych
i NIK” (cytat z pisma NIK z dnia 3 sierpnia 2006 r.), o cyt.: „(...) uzupełnienie (...) stanowiska
z uwzględnieniem podniesionych przez autorów listu argumentów (...)” (cytat z pisma NIK z dnia
19 września 2006 r.), „(...) spowodowanie zbadania i wyjaśnienia wszystkich podniesionych (...)
zarzutów, zajęcie wobec nich stanowiska oraz powiadomienie o nim zainteresowanego i NIK”
(cytat z pisma NIK z dnia 3 stycznia 2007 r.) oraz o cyt.: „(...) powiadomienie zainteresowanego
i NIK o sposobie załatwienia sprawy” (cytat z pisma NIK z dnia 8 marca 2007 r.).
4) Zdaniem Burmistrza, w opisany (w pkt 3) sposób został on przez Najwyższą Izbę Kontroli
nie tylko upoważniony, lecz wręcz zobowiązany do informowania Państwa A o przebiegu
postępowań administracyjnych w sprawach o sygn.. Przekazywanie Państwu A przedmiotowych
informacji było realizowane przez Burmistrza w szczególności poprzez przesyłanie
do nich korespondencji, która w toku ww. postępowań kierowana była do Skarżących (jako stron
tych postępowań) – w tym m. in. postanowień Burmistrza z dnia 5 lipca 2007 r. w przedmiocie
podjęcia z urzędu zawieszonych uprzednio postępowania w sprawach o podanych sygnaturach. W
piśmie z dnia 11 marca 2008 r. Burmistrz przyznał ponadto, że: „(...) akta prowadzonych przez
Burmistrza X spraw
o zostały udostępnione w październiku 2007 r. Panu L. na podstawie zaleceń NIK aby był on
powiadomiony o sposobie wyjaśnienia sprawy opisanej w jego skargach do tej instytucji (...)”.
5) W piśmie z dnia 21 stycznia 2008 r. Burmistrz przyznał wprost, iż cyt.: „(...) Państwo A nie są
stroną postępowań administracyjnych prowadzonych przez Burmistrza. Nie uczestniczą też w
tych postępowaniach w innym charakterze (....) Państwo A nie są stroną postępowania
skargowego prowadzonego przez Burmistrza X gdyż postępowanie takie nie jest prowadzone (...)
nie było podstaw do wszczęcia w tej sprawie postępowania skargowego (...)”.
6) Burmistrz X prowadzi – postępowanie (odrębne
od opisanych pkt 1 i nast.), którego stronami są w szczególności Państwo W a także Pan K. W
piśmie z dnia 7 kwietnia 2008 r. Burmistrz X wskazał m. in. cyt.: „(...) Na podstawie art. 79 ust. 1
Kodeksu postępowania administracyjnego wysłano zawiadomienie o oględzinach przy ul (...)i
podano w roli adresatów (strony) dane adresowe Państwa W (...) Pan K ma status strony w/w
postępowania (...)”. W ocenie Burmistrza Panu K przysługuje status strony omawianego
postępowania „(...) jako mieszkańcowi sąsiedniej posesji
i składającemu zawiadomienie {o wycieki nieczystości płynnych na terenie w którym graniczą
działki }, gdyż przedmiotowe postępowanie dotyczy jego interesu prawnego (...)”. Burmistrz
wskazał ponadto cyt.: „(...) Państwo W mają status strony, ponieważ zachodzi podejrzenie, iż
wyciek nieczystości płynnych może pochodzić z przydomowej oczyszczalni ścieków
umiejscowionej
na działce należącej do Państwa W (...)”.
Po zapoznaniu się z całością materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie
Generalny Inspektor zważył, co następuje:
I. Odnosząc się do kwestionowanego udostępnienia przez Burmistrza X danych osobowych
Skarżących przetwarzanych w ramach postępowań administracyjnych prowadzonych przez
Burmistrza X pod na rzecz Państwa A, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na ustawową
definicję przetwarzania danych osobowych. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych
osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.), zwana dalej również ustawą, wskazuje
wprost
(w art. 7 pkt 2), iż przez przetwarzanie danych rozumieć należy jakiekolwiek operacje wykonywane
na danych osobowych, takie jak zbieranie, utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie, zmienianie,
udostępnianie i usuwanie (podkreślenie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych).
W kontekście powyższej definicji nie może zatem budzić wątpliwości, iż okoliczność prowadzenia
przez Burmistrza X postępowań administracyjnych, w aktach których utrwalone zostały dane
osobowe Skarżących, stanowi przetwarzanie tych danych. Dotyczy to także informacji na temat Pani
Y. Jakkolwiek bowiem nie jest ona stroną żadnego z rzeczonych postępowań administracyjnych, jej
dane osobowe są utrwalone w aktach wskazanych postępowań.
W przedmiotowej sprawie ustalono zarazem, że dane osobowe Skarżących utrwalone w aktach
postępowań administracyjnych zostały przez Burmistrza X udostępnione na rzecz Państwa A
II. .
Do przedmiotowego udostępnienia danych doszło przy tym na dwa sposoby – po pierwsze poprzez
przesyłanie do Państwa A korespondencji, która w toku ww. postępowań adresowana była do
Skarżących, w tym orzeczeń wydanych w toku tych postępowań, po drugie
zaś poprzez udostępnienie akt ww. postępowań Panu L. – celem zapoznania
się z nimi.
Niezbędnym warunkiem legalności każdej czynności stanowiącej przetwarzanie danych jest
zaistnienie którejkolwiek z materialnych przesłanek przetwarzania danych wymienionych
enumeratywnie w art. 23 ust. 1 ustawy. Stosownie do dyspozycji powołanego przepisu przetwarzanie
danych jest więc dopuszczalne tylko wtedy, gdy: osoba, której dane dotyczą wyrazi na to zgodę,
chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej danych (pkt 1), jest to niezbędne dla zrealizowania
uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa (pkt 2), jest to konieczne
do realizacji umowy, gdy osoba, której dane dotyczą, jest jej stroną lub gdy jest to niezbędne
do podjęcia działań przed zawarciem umowy na żądanie osoby, której dane dotyczą (pkt 3),
jest to niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego
(pkt 4), jest to niezbędne dla wypełniania prawnie usprawiedliwionych celów realizowanych przez
administratorów danych albo odbiorców danych, a przetwarzanie nie narusza praw i wolności osoby,
której dane dotyczą (pkt 5). Za prawnie usprawiedliwiony cel, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 5
ustawy uważa się w szczególności: marketing bezpośredni własnych produktów lub usług
administratora danych (art. 23 ust. 4 pkt 1 ustawy ) i dochodzenie roszczeń z tytułu prowadzonej
działalności gospodarczej (art. 23 ust. 4 pkt 2 ustawy).
Ponieważ w niniejszej sprawie doszło do udostępnienia przez Burmistrza X na rzecz Państwa
A także danych utrwalonych w orzeczeniach wydanych przez Burmistrza X w toku powadzonych
przez ten organ postępowań administracyjnych
, należy zaznaczyć, że art. 27 ust. 1 ustawy kształtuje generalną zasadę niedopuszczalności
przetwarzania (w tym udostępniania) wymienionych w nim kategorii danych osobowych, w tym
danych dotyczących skazań, orzeczeń o ukaraniu
i mandatów karnych, a także innych orzeczeń wydanych w postępowaniu sądowym
lub administracyjnym. Przetwarzanie powyższych danych dopuszczalne jest jedynie na zasadzie
wyjątku i wyłącznie w przypadkach wskazanych enumeratywnie w art. 27 ust. 2 pkt 1 – 10 ustawy.
Podkreślić przy tym należy, że przesłanki dopuszczalności przetwarzania danych osobowych
wymienionych w art. 27 ust. 1 ustawy są zdecydowanie surowsze w porównaniu do przesłanek
z art. 23 ust. 1 tego aktu prawnego. Przykładowo, przetwarzanie danych wskazanych w art. 27 ust. 1
ustawy – w tym danych dotyczących orzeczeń wydanych w postępowaniu administracyjnym –
dopuszczalne jest w sytuacji gdy osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, jednakże dla zgody
tej wymagana jest forma pisemna (art. 27 ust. 2 pkt 1) oraz gdy zezwala na to przepis szczególny innej
ustawy, stwarzając jednocześnie pełne gwarancje ochrony tych danych (art. 27 ust. 2 pkt 2).
Wobec brzmienia powołanych dotychczas przepisów niewątpliwym jest, iż zasadniczym
warunkiem legalności kwestionowanego udostępnienia przez Burmistrza X danych osobowych
Skarżących utrwalonych w aktach postępowań administracyjnych
jest zaistnienie jednej z przesłanek określonych w art. 23 ust. 1 (w odniesieniu do danych spoza
katalogu zawartego w art. 27 ust. 1 ustawy), bądź w art. 27 ust. 2 ustawy (w odniesieniu do danych
wymienionych w art. 27 ust. 1 ustawy). Tymczasem - w ocenie Generalnego Inspektora - powyższe
działania Burmistrza X nie znajdowały uzasadnienia
w żadnej z okoliczności wskazanych w powołanych przepisach. Znamiennym jest, że w toku
niniejszego postępowania przed Generalnym Inspektorem Burmistrz nie uzasadniał kwestionowanego
udostępnienia danych osobowych Skarżących powołując się na którąkolwiek z przesłanek
wskazanych w art. 23 ust. 1 bądź w art. 27 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych, a tylko
i wyłącznie faktem, że został „zobowiązany” przez Najwyższą Izbę Kontroli do ustosunkowania
się do zarzutów A dotyczących „(...) egzekwowania przez Urząd Miasta i Gminy X realizacji
nakładanych na obywateli obowiązków (...)”.
Nie kwestionując faktu, iż polecenia zawarte w kolejnych (opisanych szczegółowo w pkt 3
decyzji) pismach NIK skierowanych do Burmistrza istotnie obligowały go do udzielenia Państwu A
informacji wiążących się ze sposobem prowadzenia postępowań
podkreślić należy, że w żadnym z nich NIK
nie wskazywał, aby rzeczone informacje miały obejmować dane osobowe Skarżących, ani w jaki
konkretnie sposób informacje te mają być przekazane zainteresowanym - w szczególności NIK
nie nakazał Burmistrzowi przesyłania korespondencji adresowanej do stron wskazanych postępowań
do wiadomości Państwa A, w tym do przesyłania im rozstrzygnięć wydanych w toku
ww. postępowań (tym samym zaś do udostępniania utrwalonych w tych dokumentach danych
osobowych podlegających szczególnej ochronie – statuowanej w art. 27 ustawy). Jednocześnie
przepisy normujące postępowanie administracyjne w żadnym razie nie legitymizowały
kwestionowanych działań Burmistrza. Tymczasem to właśnie ww. przepisy wyznaczają ściśle granice
dopuszczalności wszelkich działań organów administracji publicznej w postępowaniu
administracyjnym (art. 6 Kpa). Burmistrz nie tylko jest uprawniony do działania wyłącznie
na podstawie i w granicach prawa, lecz dodatkowo obowiązany jest stać na straży praworządności –
tj. czuwać nad przestrzeganiem prawa w toku prowadzonego przez niego postępowania (art. 7 Kpa).
Z powyższymi obowiązkami wiąże się prawo tego, komu została wyrządzona szkoda przez niezgodne
z prawem działanie organu władzy publicznej, do jej wynagrodzenia (art. 77 Konstytucji).
Analiza treści kolejnych pism, które – w związku z interwencjami Państwa A - NIK kierował
do Burmistrza prowadzi do wniosku, że Burmistrz mógł i powinien
sam zdecydować, jakie działania podjąć, aby zastosować się do poleceń NIK, a zarazem nie naruszyć
obowiązków spoczywających na nim jako na administratorze danych. Burmistrz bowiem – jako
administrator danych osobowych przetwarzanych w aktach prowadzonych przez ten organ
postępowań obowiązany jest
do dołożenia szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą,
a w szczególności do zapewnienia, aby dane te były przetwarzane zgodnie z prawem
(art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o ochronie danych osobowych). Wymóg przetwarzania danych osobowych
w sposób zgodny z prawem oznacza przede wszystkim konieczność zapewnienia, aby każda czynność
stanowiąca przetwarzanie danych osobowych znajdowała prawne uzasadnienie w którejkolwiek
z przesłanek wymienionych enumeratywnie w art. 23 ust. 1 lub art. 27 ust. 2 ustawy. Rozważając
ewentualną możliwość udostępnienia Państwu A danych osobowych Skarżących Burmistrz powinien
zatem każdorazowo weryfikować, czy udostępnienie to jest dopuszczalne w świetle ww. przepisów,
jeżeli nie – podjąć ewentualnie działania służące spełnieniu którejś z omawianych przesłanek (np.
uzyskać zgodę Skarżących na udostępnienie ich danych osobowych), a w razie bezskuteczności tych
działań – wykonać polecenia NIK w sposób, który
nie wiąże się z udostępnieniem danych osobowych Skarżących (tj. przekazać Państwu A wyłączne
informacje nie stanowiące danych osobowych).
Reasumując, udostępnienie przez Burmistrza X danych osobowych Skarżących
na rzecz Państwa A stanowiło działanie bezprawne – bowiem
nie znajdowało ono oparcia w żadnej z przesłanek wymienionych taksatywnie w art. 23 ust. 1,
ani w art. 27 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych. Powyższe oznacza, że dane te zostały przez
Burmistrza udostępnione osobom nieupoważnionym – z naruszeniem ww. regulacji, a także
art. 26 ust. 1 ustawy. W przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych, Generalny
Inspektor z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej,
nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności usunięcie uchybień
(art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy). W okolicznościach rozpatrywanej sprawy Generalny Inspektor
sformułował zatem pod adresem skarżonego podmiotu nakaz odpowiadający dyspozycji art. 18 ust. 1
pkt 1 ustawy – o treści wskazanej w sentencji niniejszej decyzji.
II. Odmiennie ocenić należy natomiast kwestię udostępnienia przez Burmistrza X danych
osobowych Państwa W, przetwarzanych w związku z postępowaniem administracyjnym
prowadzonym przez Burmistrza Lidzbarka pod sygn. akt: PGKS 7062-14/07,
na rzecz Pana K. Zarówno bowiem Państwo W,
jak i Pan K uznani zostali przez Burmistrza X za strony rzeczonego postępowania administracyjnego.
Przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r.
Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej również Kpa, gwarantują natomiast stronie postępowania
administracyjnego prawo czynnego udziału w każdym stadium tego postępowania, a także
wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów
oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji w sprawie (art. 10 Kpa). Prawo czynnego udziału
strony w prowadzonym postępowaniu wyraża się w szczególności w prawie do przeglądania akt
sprawy – w każdym stadium postępowania, sporządzania z nich notatek i odpisów, a także żądania
uwierzytelnienia sporządzonych przez stronę odpisów z akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy
uwierzytelnionych odpisów – o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony
(art. 73 § 1 i § 2 Kpa). Udostępnianie wszelkich informacji utrwalonych w aktach określonego
postępowania administracyjnego, w tym informacji stanowiących dane osobowe, na rzecz stron tego
postępowania, jest zatem nie tylko prawem, lecz obowiązkiem organu, który to postępowanie
prowadzi. Tym samym rzeczone udostępnienie danych osobowych znajduje prawne uzasadnienie
także w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych, stosowne do którego przetwarzanie
danych jest dopuszczalne wówczas, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia
lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa.
W kontekście przytoczonych przepisów bezzasadny jest zatem zarzut, że udostępnienie przez
Burmistrza, na rzecz Pana K, jakichkolwiek danych osobowych Państwa W, które zostały utrwalone
w aktach postępowania
w toku tego postępowania, stanowiło działanie bezprawne – było ono bowiem realizowane
na postawie powołanych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a zarazem
na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych.
Mając na uwadze, iż – jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej
sprawie – Państwo W kwestionują zasadność przyjęcia przez Burmistrza,
że Pan K jest stroną postępowania, podkreślenia wymaga, że tego rodzaju zarzuty nie mogą być
weryfikowane przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych. Zarzut błędnego
przyjęcia, iż określona osoba jest stroną postępowania administracyjnego wskazuje w istocie na
wadliwość tego postępowania i może być rozpatrywany
w trybie i na zasadach określonych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, przez
odpowiedni organ wyższego stopnia w stosunku do Burmistrza. Generalny Inspektor – jako organ
ochrony danych osobowych – nie posiada kompetencji do weryfikowania prawidłowości prowadzenia
przez określone organy (w tym Burmistrza) postępowania administracyjnego. Na poparcie
zaprezentowanego stanowiska powołać warto wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia
2 marca 2001 r. (sygn. akt: II SA 401/2000), w uzasadnieniu którego wskazano m. in., iż:
„(...) Generalny Inspektor (...) nie jest organem kontrolującym ani nadzorującym prawidłowość
stosowania prawa materialnego i procesowego w sprawach należących do właściwości innych
organów, służb czy sądów, których orzeczenia podlegają ocenom w toku instancji, czy w inny sposób
określony odpowiednimi procedurami (...)”.
W takim stanie faktycznym i prawnym, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
rozstrzygnął, jak w sentencji.
Decyzja jest ostateczna. Na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) i art. 129 § 2
w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
(Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.), strona niezadowolona z niniejszej decyzji może,
w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, zwrócić się z do Generalnego Inspektora Ochrony Danych
Osobowych (na adres: Biuro Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, ul. Stawki 2,
00 – 193 Warszawa) z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.