II SA/WA 1407/08 – Wyrok WSA

 

 

 

Orzeczenie prawomocne

 

 

 

 

 

 

 

 

 

dnia 18 lutego 2009 r.

 

 

 

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant: Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2009 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych

 

 

- oddala skargę -

 

 

 

 

 

 

 

 Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 12 pkt 2 i art. 23 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.), decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku R. S. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych.

 

W sprawie organ ustalił następujący stan faktyczny. W dniu [...] lutego 2007 r. R. S. wystąpiła do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z pismem zatytułowanym "Wniosek o usunięcie uchybień, udostępnienie danych osobowych zgromadzonych w moich aktach osobowych oraz podjęcie działań przewidzianych w art. 17 ust. 2 ustawy". W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała, iż jej pracodawca - Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [...] w B. bez jej zgody i wiedzy udostępnia osobom nieupoważnionym, tj. tygodnikowi [...] z siedzibą w B., Urzędowi Miejskiemu w B., Międzyzakładowej Organizacji Związkowej [...], Międzyzakładowej Komisji Koordynacyjnej [...] w B.oraz Zarządowi Regionu [...] z siedzibą we W., jej dane osobowe znajdujące się w aktach osobowych oraz upublicznia jej dane w zakresie przynależności związkowej. Następnie wnioskodawczyni złożyła wniosek o rozszerzenie przedmiotu postępowania o kwestię udostępnienia przez Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] jej danych osobowych w zakresie przynależności związkowej Komisji Rewizyjnej [...] i dziennikarce tygodnika [...] i w konsekwencji upublicznienia tej informacji, oraz o kwestię naruszenia ustawy przez Przewodniczącego ww. Komisji Rewizyjnej, poprzez ujawnienie danych osobowych wnioskodawczyni osobom nieuprawnionym "dopuszczając do udziału w posiedzeniu Komisji przedstawiciela [...]".

 

W związku z powyższymi wnioskami organ wszczął postępowanie wyjaśniające, w wyniku którego zebrał wyjaśnienia od podmiotów, którym wnioskodawczyni zarzuciła bezprawne przetwarzanie jej danych osobowych. Odnośnie zarzutu dotyczącego udostępniania danych osobowych wnioskodawczyni przez jej pracodawcę osobom nieuprawnionym, poprzez rozesłanie do tych podmiotów kserokopii dyplomu ukończenia przez wnioskodawczynię studiów magisterskich Dyrektor Szkoły wyjaśnił, iż R. S. była członkiem związków zawodowych i wchodziła w skład władz związkowych i wobec czego ww. związek zawodowy znał jej dane osobowe. Odnośnie zaś upowszechniania jej danych dotyczących przynależności związkowej Dyrektor wskazał, iż w miejscu pracy wnioskodawczyni są przetwarzane jej ww. dane, wyłącznie w celu dokonywania potrąceń składki z wynagrodzenia za pracę. Ponadto Dyrektor Szkoły udzielił informacji, że skierował pismo wraz z kopią dyplomu R. S. tylko do struktur związkowych wobec podejrzenia posługiwania się przez nią pieczątką związkową zawierającą informację o tytule magistra w okresie, gdy takiego tytułu wnioskodawczyni jeszcze nie miała. Redaktor Naczelny [...] wyjaśnił zaś, że "do redakcji [...] nigdy nie wpłynęła kserokopia dyplomu nauczycielki. Dyrektor Szkoły nie przysłał do redakcji żadnej korespondencji zawierającej dyplom". Z wyjaśnień Urzędu Miejskiego w B. wynikało, że kopia dyplomu R. S. nie wpłynęła do Urzędu Miejskiego w korespondencji od Dyrektora Szkoły, ale od samej wnioskodawczyni. Otrzymanie wspomnianej kopii dyplomu od Dyrektora Szkoły potwierdziły w swoich wyjaśnieniach: Międzyzakładowa Komisja Koordynacyjna [...] w B., Międzyzakładowa Organizacja Związkowa [...] oraz Zarząd Regionu [...]. Ponadto Przewodniczący MOZ [...] w dniu [...] listopada 2006 r. złożył zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w B. w związku z powyższym faktem. Pismem z dnia 11 czerwca 2007 r. Prokuratura Rejonowa w W. poinformowała organ, że postępowanie przygotowawcze w sprawie nieuprawnionego udostępnienia przez Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w B. dyplomu ukończenia studiów magisterskich przez R. S., tj. o czyn z art. 51 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych zostało umorzone postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. Odnośnie zaś zarzutu R. S. dotyczącego braku dostępu do teczki swoich akt osobowych, organ uzyskał wyjaśnienia od Dyrektora Szkoły z których wynika, że akta pracownicze nauczycielki znajdują się w szkole, oraz że każdy pracownik ma dostęp do swoich akt pracowniczych. Ponadto pracodawca wskazał, iż w dniu [...] kwietnia 2007 r. poinformował wnioskodawczynię, iż jej akta osobowe znajdują się w szkole oraz zwrócił się o udzielenie informacji kiedy nauczycielka chciałaby przejrzeć swoje akta.

 

W związku z uzyskanym materiałem dowodowym w sprawie, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. odmówił uwzględnienia wniosku R. S. W dniu [...] kwietnia 2008 r. R. S. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając organowi sprzeczność dokonanych ustaleń z treścią zebranego materiału dowodowego, pominięcie jej wyjaśnień i dowodów, dowolność w ocenie zebranego materiału dowodowego oraz naruszenie art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie danych osobowych.

 

W uzasadnieniu decyzji II instancji Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wskazał, iż w sprawie dokonano wnikliwej i rzetelnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w wyniku której uznano, że brak jest dowodów potwierdzających zarzut R. S. o przekazaniu jej danych osobowych przez jej pracodawcę redakcji [...] i Urzędowi Miejskiemu w B., poprzez przesłanie kopii jej dyplomu ukończenia studiów wyższych. Dowodem takim nie mogła być treść artykułu opublikowanego w [...] z dnia [...] listopada 2006 r. W tekście tym wskazano bowiem jedynie, że "Redakcja jest w posiadaniu pism z 2002 i 2003 r.", na których miały widnieć podpisy Pani R. S. z pieczątką zawierającą tytuł "magister" bądź bez takiej pieczątki. Powyższe, zdaniem organu, nie mogło być ocenione jako dowód na bezprawne udostępnienie danych osobowych nauczycielki zawartych w kopii jej dyplomu ukończenia studiów. Organ stwierdził natomiast, iż dane osobowe R. S. zostały udostępnione Międzyzakładowej Komisji Koordynacyjnej [...], Międzyzakładowej Organizacji Związkowej [...] oraz Zarządowi Regionu [...]. Powołując się jednak na treść art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie danych osobowych, zgodnie z którym przetwarzanie danych jest dopuszczalne wtedy, gdy jest to niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego, organ wskazał, iż działanie Dyrektora Szkoły można uznać jako spełniające warunek legalnego przetwarzania danych. Odnośnie zaś rozpowszechniania danych R. S. o przynależności związkowej organ stwierdził, iż dane te były powszechnie znane przynajmniej w społeczności B. Wynikało to z aktywnego uczestnictwa skarżącej w strukturach ww. związku zawodowego. Ponadto z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż wnioskodawczyni wcześniej prowadziła korespondencję z Urzędem Miejskim w B. jako przedstawiciel związku zawodowego. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia organ stwierdził, iż brak było podstaw do podjęcia czynności na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy o ochronie danych osobowych.

 

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi R. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji. Podtrzymała zarzuty przedstawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponadto podkreśliła, iż nie może zgodzić się z oceną organu, iż Dyrektor Szkoły upubliczniając jej dane zawarte w dyplomie działał w celu wyjaśnienia sprzeczności, stąd też można było zakwalifikować to jako uprawnione przetwarzanie danych osobowych. Do skargi dołączyła protokół przesłuchania nauczycielki A. G., z wyjaśnień której wynika, iż Dyrektor Szkoły na Radzie Pedagogicznej w dniu [...] listopada 2006 r. przyznała, iż przesłała dyplom ukończenia studiów R. S. oraz komunikat Burmistrza B.

 

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się zaś do przedstawionego przez skarżącą protokołu przesłuchania nauczycielki A. G., stwierdził, iż powinien on zostać oceniony na korzyść tezy reprezentowanej przez Dyrektora Szkoły i Urząd Miejski w B. Wyjaśnienia, bowiem wymienionych podmiotów były spójne, logiczne i wzajemnie się uzupełniały, co przemawiało za ich wiarygodnością.

 

 

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

 

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

 

Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

 

Na wstępie należy podkreślić, iż celem postępowania Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych zgodnie z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (zwana dalej uodo) jest kontrola przestrzegania przepisów dotyczących ochrony danych osobowych. Wykonując swoje uprawnienia organ ma badać tylko przestrzeganie przepisów dotyczących ochrony danych osobowych, a więc zgodnie z art. 6 uodo informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Niewątpliwie dane skarżącej dotyczące jej wykształcenia, działalności związkowej są danymi osobowymi i organ słusznie podjął działania zmierzające do wyjaśnienia w trybie art. 14 uodo skargi złożonej przez skarżącą.

 

Ustalenia Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych nie budzą wątpliwości. Organ zażądał w trybie art. 14 pkt 2 i 3 uodo wyjaśnień od osób, które były w posiadaniu danych osobowych skarżącej oraz uzyskał kopie dokumentów niezbędnych dla prawidłowego przeprowadzenia sprawy. Postępowanie dowodowe toczyło się zatem zgodnie z przepisami, a zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje na ustalenia dotyczące stanu faktycznego, które jak wynika z treści odwołania skarżącej od decyzji wydanej przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w dniu [...] lipca 2008 r. nie budzi wątpliwości. Nadto należy wskazać, iż w części sprawy dotyczącej przetwarzania danych osobowych przez Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w B. organ oparł się na treści postanowienia o umorzeniu śledztwa z dnia [...] maja 2007 r. w sprawie o sygn. akt [...]. Ma o to tyle istotne znaczenie, iż organy ochrony prawnej ustaliły w tym zakresie w sposób niebudzący wątpliwości stan faktyczny sprawy oraz uznały, iż ww. Dyrektor szkoły nie przetwarzał danych osobowych w sposób bezprawny. W tym miejscu warto wskazać, że podstawowym środkiem dowodowym w postępowaniu administracyjnym jest dowód z dokumentu. Kodeks nie traktuje w ten sam sposób dokumentów urzędowych i dokumentów prywatnych, bowiem wedle treści art. 76 § 1 kpa dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone oznacza to, że "dokumenty urzędowe korzystają z większej mocy dowodowej niż dokumenty prywatne, o ile zostały sporządzone w przypisanej formie przez powołane do tego organy. Przysługuje im nie tylko domniemanie prawdziwości tj., że dokument pochodzi od organu, który go wystawił, ale także domniemanie zgodności z prawdą oświadczenia organu, od którego dokument pochodzi" (E. Ochendowski, Prawo administracyjne. Część ogólna Toruń 2002, s. 119). Tak więc dokument urzędowy ma bardzo silną pozycję wśród środków dowodowych pod warunkiem, że odpowiada on warunkom opisanym w art. 76 § 1 kpa. W tym zakresie GIODO nie może podważać ustaleń organów ochrony prawnej, a postępowanie prowadzone przez organ administracji nie może, jak się tego domaga skarżąca, być swego rodzaju dodatkową weryfikacją ustaleń prowadzonych w toku postępowania karnego.

 

Organ zatem słusznie przyjął, że Pani J. B. wobec wątpliwości, co do prawidłowego posługiwania się przez R. S. stopniem naukowym w dokumentach związkowych mogła udostępnić jej dane osobowe: Międzyzakładowej Komisji Koordynacyjnej [...], Międzyzakładowej Organizacji Związkowej [...] oraz Zarządowi Regionu [...] działając na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie danych osobowych, zgodnie z którym przetwarzanie danych jest dopuszczalne wtedy, gdy jest to niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego, organ wskazał, iż działanie Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w B. można zatem uznać jako spełniające warunek legalnego przetwarzania danych. Dyrektor Szkoły Podstawowej Nr [...] w B. mógł także przetwarzać dane osobowe skarżącej dotyczące jej działalności związkowej na podstawie art. 33- ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.), wedle którego pracodawca na pisemny wniosek zakładowej organizacji związkowej i za pisemną zgodą pracownika jest zobowiązany pobierać składki związkowe z wynagrodzenia pracownika. Tak więc dane o działalności związkowej skarżącej były uzyskane za jej zgodą w celu realizacji prawnego obowiązku wynikającego z mocy prawa, tym samym została spełniona legalna przesłanka przetwarzania danych osobowych skarżącej wymieniona w art. 23 ust. 1 pkt 2 uodo.

 

Organ słusznie wskazał, iż nie może interweniować w sprawie ewentualnego braku możliwości przejrzenia przez skarżącą jej akt osobowych, gdyż przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych nie dają mu kompetencji do nakazania jakiemukolwiek podmiotowi udostępnienia dokumentów.

 

Odnośnie zarzutu rozpowszechniania w sposób bezprawny danych osobowych R. S. na posiedzeniu Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w B. poprzez doręczenie przedstawicielowi lokalnej prasy, organ słusznie stwierdził, iż dane te były powszechnie znane przynajmniej w społeczności B., co wynikało z aktywnego uczestnictwa skarżącej w strukturach ww. związku zawodowego. Ponadto GIODO wskazał, że z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż wnioskodawczyni wcześniej prowadziła korespondencję z Urzędem Miejskim w B. jako przedstawiciel związku zawodowego. Tak, więc dane osobowe skarżącej były znane wcześniej przedstawicielom lokalnych mediów, brak jest zatem podstaw do przyjęcia, iż te dane zostały w specjalny sposób przedstawiane na posiedzeniu Komisji Rewizyjnej Rady Miejskiej w B.

 

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.