>Najczęściej zadawane pytania>Inne >

Ustawa z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101 poz. 926 z późn. zm.) w art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy wprowadza tzw. zasadę ograniczenia czasowego przetwarzania danych. Zgodnie z brzmieniem ww. przepisu administrator danych przetwarzający dane powinien dołożyć szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą, a w szczególności jest obowiązany zapewnić, aby dane te były przechowywane w postaci umożliwiającej identyfikację osób, których dotyczą, nie dłużej niż jest to niezbędne do osiągnięcia celu przetwarzania.

Czasowym wyznacznikiem jest tu osiągnięcie zamierzonego celu przetwarzania - osiągnięcie celu prowadzi do konieczności usunięcia danych lub przynajmniej do poddania anonimizacji, pozbawienia cech identyfikujących. Ocena w tym zakresie bywa utrudniona z uwagi na możliwość wystąpienia kilku celów przetwarzania albo określonego czasu przechowywania danych wyznaczonego przez przepis szczególny (np. dokumentacja kadrowa powinna być przechowywana przez okres 50 lat od chwili ustania stosunku pracy).

Z zasadą ograniczenia czasowego związany jest obowiązek regularnego przeglądu zbioru danych pod kątem usuwania „zbędnych danych”, ustanowienia okresów przetwarzanie określonego rodzaju danych osobowych np. ze względu na przepisy przewidujących określone terminy przechowywania dokumentacji urzędowej.