>Orzecznictwo>WSA>2009 >

Orzeczenie prawomocne

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

dnia 12 maja 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2009 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie ochrony danych osobowych

1) oddala skargę
2) przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. U. kwotę [...] powiększoną o kwotę [...] stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

Uzasadnienie:

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. z 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 168 z późn. zm.), zwanej dalej k.p.a., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...], którą to decyzją odmówił uwzględnienia skargi Z. C. w przedmiocie udostępnienia jego danych osobowych przez P. S.A. z siedzibą w W. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Z. C. zarzucił P. S.A., że opinia rzeczoznawcy wykonana na zlecenie P. S.A. dotycząca zawilgocenia ścian jego mieszkania, została przekazana Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. Skarżący twierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. wykorzystał tę opinię, zawierającą jego dane osobowe, nie sporządzając własnej ekspertyzy. GIODO ustalił, że na zlecenie P. S.A. została wykonana opinia techniczna dotycząca zawilgocenia ścian mieszkania skarżącego położonego w [...]. Opinia ta została sporządzona w związku ze zgłoszonym przez skarżącego roszczeniem z tytułu umowy ubezpieczenia zawartej z P. Jednocześnie organ ustalił, że opinia ta nie została przekazana przez P. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R., a dla potrzeb prowadzonego przez PINB postępowania wykorzystano ekspertyzę sporządzoną na zlecenie Wspólnoty Mieszkaniowej w [...]. W dalszej części uzasadnienia organ podał, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na okoliczność przekazania opinii przez P. PINB i w tej sytuacji organ uznał za wiarygodne ich wyjaśnienia. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił też, iż stosownie do treści art. 18 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, jedynie w przypadku naruszenia przepisów tej ustawy, Generalny Inspektor z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem, w szczególności nieudostępnienia danych osobowych (pkt 2). Uzasadniając odmowę uwzględnienia wniosku GIODO stwierdził, że zgromadzony w sprawie materiał dowody nie wskazuje na fakt przetwarzania danych osobowych skarżącego dlatego też brak było podstaw do wydania decyzji nakazującej przywrócenie stanu zgodnego z prawem.
We wniosku do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] marca 2007 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Z. C. nie zgodził się ze stanowiskiem organu i stwierdził, że o przekazaniu opinii przez P. S.A. świadczy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a mianowicie wezwanie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w charakterze świadka autora opinii H. P. Skarżący twierdził, że nie mogła zostać sporządzona ekspertyza (na zlecenie wspólnoty) przez H. C., albowiem w dniu jej sporządzenia w jego mieszkaniu nie było nikogo z domowników. Na koniec skonstatował, że Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w R. swoimi wyjaśnieniami wprowadził w błąd Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
W piśmie uzupełniającym z dnia [...] kwietnia 2007 r. skarżący stwierdził, że w dniu, kiedy na zlecenie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w R. miała być rzekomo przeprowadzona ekspertyza nie był obecny w mieszkaniu.
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję - powołując się na dotychczasową argumentację.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Z. C. nie zgodził się z zaskarżoną decyzją i zarzucił, że została ona wydana jedynie na podstawie złożonych oświadczeń obu zainteresowanych podmiotów. Podniósł, że nie zbadano np. protokołu przesłuchania rzeczoznawcy P. S.A. w postępowaniu przed PINB.
W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.
W piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2007 r. skarżący dodatkowo zarzucił, że rzeczoznawca P. S.A. był przesłuchiwany przez PINB w charakterze świadka na okoliczność stanu lokalu skarżącego i w tej sytuacji mógł przekazać jego dane osobowe, nawet nie przekazując fizycznie ekspertyzy. W tej sytuacji GIODO bezpodstawnie zaniechał zażądania kopii protokołu z przesłuchania tegoż świadka.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku rozpoznania powyższej skargi, wyrokiem z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1150/07 uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. W uzasadnieniu Sąd podkreślił, że organ naruszył przepisy postępowania administracyjnego w szczególności art. 7 i 77 k.p.a., albowiem zaniechał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W szczególności nie ocenił rozbieżności pomiędzy wyjaśnieniami skarżącego a informacjami udzielanymi przez P. S.A. i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. dotyczących faktu sporządzenia ekspertyzy w mieszkaniu skarżącego.
Wyrokiem z dnia 26 lutego 2009 r., sygn. I OSK 544/08 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił powyższe rozstrzygnięcie. Sąd II instancji wskazał, że istotą niniejszego postępowania jest rozstrzygnięcie, czy doszło do udostępnienia danych osobowych skarżącego przez P. S.A. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R., poprzez przekazanie opinii wykonanej przez rzeczoznawcę na zlecenie P. S.A., dotyczącej zawilgocenia ścian w jego mieszkaniu, co byłoby przetwarzaniem danych osobowych skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie doszło do przekazania opinii pomiędzy P. a PINB. Podkreślił, że samo złożenie zeznań przez rzeczoznawcę P. nie stanowi przetwarzania danych osobowych, a zatem brak jest podstaw uzasadniających działanie w tym zakresie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd któremu sprawa została przekazana, jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Będąc związanym oceną prawną dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny (iż nie doszło do przekazania protokołu i brak jest podstaw do działania w tym zakresie GIODO) stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 12 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (t.j. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) do zadań Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych
w szczególności należy kontrola zgodności przetwarzania danych z przepisami o ochronie danych osobowych oraz wydawanie decyzji administracyjnych i rozpatrywanie skarg w sprawach wykonania przepisów o ochronie danych osobowych.
Zgodnie zaś z art. 18 ust. 1 cyt. ustawy o ochronie danych osobowych w przypadku naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych Generalny Inspektor z urzędu lub na wniosek osoby zainteresowanej, w drodze decyzji administracyjnej, nakazuje przywrócenie stanu zgodnego z prawem, a w szczególności:
1. usunięcie uchybień,
2. uzupełnienie, uaktualnienie, sprostowanie, udostępnienie lub nieudostępnienie danych osobowych,
3. zastosowanie dodatkowych środków zabezpieczających zgromadzone dane osobowe,
4. wstrzymanie przekazywania danych osobowych do państwa trzeciego,
5. zabezpieczenie danych lub przekazanie ich innym podmiotom,
6. usunięcie danych osobowych.
Z powyższych przepisów wynika, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych jest uprawniony jedynie do podejmowania czynności kontrolnych i ewentualnie nakazywania przywrócenia stanu zgodnego z prawem w sytuacji, gdy doszło już do przetwarzania danych osobowych.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się więc do oceny, czy doszło do udostępnienia danych osobowych Z. C. przez P. S.A. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że po wyjaśnieniu stanu faktycznego oraz kompleksowym zebraniu materiału dowodowego, GIODO prawidłowo uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do przetwarzania danych osobowych skarżącego. Wyrażona w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego ocena wiąże sąd i zamyka ewentualność dalszego postępowania dowodowego w tej sprawie. Przyjąć zatem należało w ślad za oceną dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby doszło do udostępnienia przez P. S.A. opinii sporządzonej przez rzeczoznawcę Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w R. Wyprzedzając ewentualny zarzut kasacyjny stwierdzić należy, iż nie ma racji skarżący twierdząc, że złożenie przez rzeczoznawcę P. zeznań dotyczących stanu jego lokalu mieszkalnego w postępowaniu przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w R., było nielegalnym przetwarzaniem jego danych osobowych, tj. ich zbieraniem, utrwalaniem, przechowywaniem, opracowywaniem, zmienianiem, udostępnianiem. W ocenie Sądu zeznania rzeczoznawcy P. w postępowaniu przed PINB znajdują usprawiedliwienie w art. 23 ust. 1 pkt 2, 4, 5 ustawy o ochronie danych osobowych. Wskazane w tym przepisie przesłanki legalizujące dodatkowo uzasadniają odmowę uwzględnienia skargi Z. C. przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
Dodać należy, że zagadnienia związane z badaniem prawidłowości wykonywania ocen technicznych i ekspertyz dotyczących stanu technicznego obiektu budowlanego pozostają poza zakresem kontroli Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).